De heenreis deel 1: Ben Gurion’s immigratiedienst.

De heenreis deel 1: Ben Gurion’s immigratiedienst. Deportatie?

‘’Dagen lang zit ik mij te bedenken Wat ga ik zeggen? Hoe ga ik reageren? Hoe moet ik mij houden? Wat moet ik aantrekken? Een kruisje om mijn nek hangen en zeggen dat ik o.a. naar het ‘heilige land’ kom voor Christus?’’

Vrijdagavond 30 juni. De laatste trein vanuit Leeuwarden richting Schiphol vertrekt om 22.05 uur. Het is rustig in de trein. In de stiltecoupe zitten nog vier jongeren. Iedereen houdt zich dit keer aan de regels van de stiltecoupe. Het enige wat hoorbaar is, is het gedender van de trein over het spoor en de airco die de toppen van je vingers doet bevriezen. Neveus ben ik nog niet. Wel heel erg gespannen en vooral heel hyper.
Met mijn hoofd zit ik al dagen lang bij de security/paspoorcontrole. Waar je Israel ook binnenkomt, je wordt onderworpen aan een aantal vragen en ze doen aan ‘profile checking’ zo ook op de airport van Ben Gurion, Tel Aviv, die misschien nog wel het strengste zijn van allemaal.
Dagen lang zit ik mij te bedenken Wat ga ik zeggen? Hoe ga ik reageren? Hoe moet ik mij houden? Wat moet ik aantrekken? Een kruisje om mijn nek hangen en zeggen dat ik o.a. naar het ‘heilige land’ kom voor Christus?
Uiteindelijk weet ik deze gedachten uit mijn hoofd te zetten omdat ik weet dat het geen zin heeft. Terwijl de trein verder dendert over het spoor neemt de prachtige natuur de overhand op mij. Groene weilanden, koeien, schapen, paarden, zelf een ezels! Veel water. Heel veel water, booten, prachtige bomen. De lucht kleurt prachtige blauwe, paarse, orjane en roze tinten waarna het vervolgens snel donker wordt. Het was mij nog niet eerder opgevallen dat de zon eigenlijk heel snel ondergaat. Wat is de overgang van dag naar nacht eigenlijk prachting!

Om 00.40 uur rijdt de trein de Schipholtunnel binnen waarna hij al snel stopt. Een stem roept; ‘eindstation, uw wordt allemaal vriendelijk verzocht om uit te stappen. Vergeet niet uw bagage mee te nemen bij het uitstappen. Reist u met de OV-chipkaart en Schiphol is uw eindbestemming vergeet dan niet uit te checken’. Je kent het wel...


‘’Aangekomen bij de WC hoorde ik muziek en gegiebel van een aantal meiden. Ze hielden een ‘Wijn-WC-Party’ om de nacht door te komen.’’

Tja, daar zit je dan in de aankomsthal van Schiphol, wachten tot dat het 05.00 uur is, tijd om in te checken. Nouja, ik ben in iedergeval op tijd want mijn vlucht naar Zurich is pas om 07.00 uur.
Proberen te slapen op stoelen en op de grond. Te veel lawaai. Schiphol is echt 24/7 actief.
Dan maar naar de WC, een kleine onderbreking. Aangekomen bij de WC hoorde ik muziek en gegiebel van een aantal meiden. Ze hielden een ‘Wijn-WC-Party’ om de nacht door te komen. Zelf vonden ze de plek ideaal. Het was het enigste plekje waar muziek was. En een Wijn-WC-Party’ is geen ‘Wijn-WC-Party’ zonder muziek... Ze nodigden mij uit om gezellig bij hun te blijven maar na een half uurtje had ik het wel gezien. Was te moe.



‘De man vertelde over zijn haat naar de Palestijnen toe en dat de bouw van de muur hem niet snel genoeg kon gaan.’Bombadeer die Palestijnen met traansgasbommen net zo lang tot dat ze allemaal uitgeroeid zijn’. Ik voelde een ontzettende woede in mij opkomen...’

Na het inckecken, de overstap in Zurich en de laatste 4 uurtjes vliegen richting Tel Aviv werd ik steeds nerveuser. Ik raakte met een man in gesprek, die naast mij in het vliegtuig zat en een van de weinige ‘niet Joden’ was. Hij woonde in Geneve en vloog regelmatig naar Irael voor zaken. De man vertelde over zijn haat naar de Palestijnen toe en dat de bouw van de muur hem niet snel genoeg kon gaan.’Bombadeer die Palestijnen met traansgasbommen net zo lang tot dat ze allemaal uitgeroeid zijn’. Ik voelde een ontzettende woede in mij opkomen en moest echt op mijn handen zitten om niet in de aanval te gaan.

‘Israelische spionnen zitten overal. Ook in het vliegtuig. Dit is niet uit een film gehaald en echt geen grapje.‘

Zo’n man wil je liever niet laten weten dat je niet graag naar Israel gaat maar dat je wel moet omdat dat de enige manier is om in de Westbank te komen. En al helemaal niet dat je Palestijnse vriendjes hebt en ook nog eens in een dorp verblijft wat bekend staat om zijn activistische activiteiten.
Zo wie zo moet je uitkijken met wat je zegt. Israelische spionnen zitten overal. Ook in het vliegtuig. Dit is niet uit een film gehaald en echt geen grapje.
Op mijn vraag aan de onbekende waarom deze haat jegens Palstijnen antwoordde hij dat hij zijn menig gebasseerd heeft op het nieuws wat hij in de Zwitserse kranten heeft gelezen.
Door dit nieuws (met altijd bescherming voor de Israelische staat en het zwart afschilderen van de Palrstijnen en de Palestijnse autoriteit) geloofde de man echt dat de Israelen de muur bouwen uit veiligheid. AUW! Nu was ik echt kwaad. Ik liet de man uitpraatten maar reageerde nergens op. Je moest eens weten, beste man.....
Zo te horen doen de media en de pers hun werk nog steeds goed. Ik kan het de beste man ook niet kwalijk nemen. Dit is wat hij ziet en hoort net zoals vele anderen... en bovendien, wat de pers en de media ons laten zien is de waarheid toch? Of niet.... het antwoord hierop is aan jezelf....

Rond 14.30 uur vlogen we boven Tel Aviv. Prachtige, heldere zee, palmbomen, massas mensen op het strand, hoge gebouwen, files... Niet veel later landde het vliegtuig op Ben Gurion. Op naar de security/paspoortcontrole voor een visium en om vervolgens weer een potje te liegen. Bleh.


-Wordt vervolgd-