Vientiane - Bangkok: `Toileteren in de nachttrein`
Door: patricia de groot
Blijf op de hoogte en volg Patricia
25 Oktober 2013 | Laos, Vientiane
Plassen op een hurktoilet is een hele kust in de trein!
En de reis terug naar Bangkok is begonnen. Vanochtend Jamie gedag gezegd (zij gaat het zuiden doen van Laos en over 3 weken zien we elkaar terug in Cambodja).
Zes uur later, om 15.00 uur s middags, werd ik opgehaald vanaf het hostel. In 30 minuten werd ik met nog twee anderen naar een klein stationnetje gebracht vlakbij de grensovergang met Thailand. Na 10.000 KIP te hebben betaald, 2 uur te hebben gewacht en de ``uit stempel`` te hebben gekregen in onze paspoorten werden we in een gammel treintje in 15 minuten naar een groter station gebracht waar de12u durende nachttrein naar Bangkok vertrok. Hier was dere officiële grensovergang. Nog nooit heb ik een grensovergang zo rustig gezien en nog nooit in het zo makkelijke en snel gegaan. Chill.
Een super lange trein met verschillende kleuren coupés stond klaar. Dikke rookpluimen (en wij maar het milieu willen redden). Op mijn ticket stond treinstel 9 plaats 6. Na gevraagd te hebben nam ik voor het eerst van mijn leven plaats in een nachttrein. Ik voelde me net een klein kind. Zo opgewonden. Net of ik voor het eerst met de trein ging en alles opnieuw moest ontdekken. Heerlijk! Het viel mij op dat er bijna geen buitenlanders waren. De meesten gaan met de bus. Des te meer vond ik het interessant omdat ik nu tussen de locals was. Thaise en Lao gezinnen met de meest mooie kindjes.
Net als in NL betaal je voor een eerste of tweede klas plaats. Ook betaal je voor een ventilator of aircondition coupe en voor een bed boven of onder.
Een bed bovenin met ventilator is goed genoeg voor mij en was blij met mij plekje.
Ik snapte er eerst niks van; stoelen ipv bedden? Ik zag dat er een lus aanzat en trok eraan. Een hoofdsteun kwam naar voren en natuurlijk kreeg ik deze niet weer naar beneden. Na minuten lang geklungelt te hebben kwam er een steward langs die mij hielp.
Het raam waar ik zat tochtte heel er maar kreeg deze niet verder dicht. Na weer minuten lang geklungelt te hebben hielp iemand mij.
Eten was besteld en er kwam weer een ander mannetje aan die met veel geweld een tafel in de muur beukte en mij een gevulde omelet met rijst voorschottelde. Ik moest zó nodig naar de WC maar mijn broekspijp zat er tussen dus ik kon niet weg. Het lekker een eeuwigheid te duren voor dat de man terug kwam en de tafel weer wegghaalde. Snel, op naar de WC. Heerlijk de urine lucht in. Was het een hurktoilet. Pfff dat is een hele kust om in een super onstabiele omgeving recht in de pot te plassen. De eerste keer ging dan ook niet goed en voelde het fijn over mijn voet heen druppelen. Heel fijn ..... Tussendoor kwam de steward de bedden uitklappen en opmaken en denken dat we dat zelf moesten doen en het lukte me niet om uit te vinden hoe. Hij had een soort van sleutel om dingen uit te klappen en los te maken dus zelf hadden we het niet kunnen doen:-) Eenmaal in bed met de gordijntjes dicht was het echt super confortabel. Met mijn westerse maatstaven paste het goed en kon ik zelfs lang uit liggen.
Waarom gaat bijna idereen met de nachtbus terwijl dit zo confortabel is. Aan de prijzen ligt het niet.
Ik heb wel verhalen gehoort dat westerlingen s nachts wakker werden en dat er mensen het gordijn aan de kant hadden geschoven en aan het staren waren; gewoon om te kijken hoe een westerling slaapt. De verhalen over de nachtbussen zijn ook niet altijd fijn. Net hoorde ik van een meisje dat de buschauffeur met een zaklamp in de mond over de grond kroop om in de tassen te snuffelen en geld en apaters te jatten. Ik denk dat alle geluksflesjs/bedeltjes/hangers werken want bij mij is het altijd goed gegaan;-)
Om 6 u s ochtends kwam de trein aan op het treinstation, de taxi gepakt naar Koasan road, ontbeten en gelopen naar het hostel waar ik vorig maand ook verbleef. Het voelt goed om weer terug in Bangkok te zijn en in het Born Free Hostel. Het was net of Laos al mijn energie uit mij zoog.
Over deze twee weken trip zal ik in zijn volgende blog schrijven.
Wat trouwens ook heel mooi was; gisteravond ben ik met wat jongens naar de Sky bar geweest. Hier zijn scens opgenomen van de hilarische film The Hangover part 2. Een ontzettend chique en Mega duur hotel waarbij een glas champagne gauw 3000 baht kost (70 euro). Een mega mooi uitzicht over Bangkok in het donker maakt deze stad voor mij nog specialer op de 70ste verdieping waar een lift je in een no time heen brengt. Bangkok; the city of Angels.
En de reis terug naar Bangkok is begonnen. Vanochtend Jamie gedag gezegd (zij gaat het zuiden doen van Laos en over 3 weken zien we elkaar terug in Cambodja).
Zes uur later, om 15.00 uur s middags, werd ik opgehaald vanaf het hostel. In 30 minuten werd ik met nog twee anderen naar een klein stationnetje gebracht vlakbij de grensovergang met Thailand. Na 10.000 KIP te hebben betaald, 2 uur te hebben gewacht en de ``uit stempel`` te hebben gekregen in onze paspoorten werden we in een gammel treintje in 15 minuten naar een groter station gebracht waar de12u durende nachttrein naar Bangkok vertrok. Hier was dere officiële grensovergang. Nog nooit heb ik een grensovergang zo rustig gezien en nog nooit in het zo makkelijke en snel gegaan. Chill.
Een super lange trein met verschillende kleuren coupés stond klaar. Dikke rookpluimen (en wij maar het milieu willen redden). Op mijn ticket stond treinstel 9 plaats 6. Na gevraagd te hebben nam ik voor het eerst van mijn leven plaats in een nachttrein. Ik voelde me net een klein kind. Zo opgewonden. Net of ik voor het eerst met de trein ging en alles opnieuw moest ontdekken. Heerlijk! Het viel mij op dat er bijna geen buitenlanders waren. De meesten gaan met de bus. Des te meer vond ik het interessant omdat ik nu tussen de locals was. Thaise en Lao gezinnen met de meest mooie kindjes.
Net als in NL betaal je voor een eerste of tweede klas plaats. Ook betaal je voor een ventilator of aircondition coupe en voor een bed boven of onder.
Een bed bovenin met ventilator is goed genoeg voor mij en was blij met mij plekje.
Ik snapte er eerst niks van; stoelen ipv bedden? Ik zag dat er een lus aanzat en trok eraan. Een hoofdsteun kwam naar voren en natuurlijk kreeg ik deze niet weer naar beneden. Na minuten lang geklungelt te hebben kwam er een steward langs die mij hielp.
Het raam waar ik zat tochtte heel er maar kreeg deze niet verder dicht. Na weer minuten lang geklungelt te hebben hielp iemand mij.
Eten was besteld en er kwam weer een ander mannetje aan die met veel geweld een tafel in de muur beukte en mij een gevulde omelet met rijst voorschottelde. Ik moest zó nodig naar de WC maar mijn broekspijp zat er tussen dus ik kon niet weg. Het lekker een eeuwigheid te duren voor dat de man terug kwam en de tafel weer wegghaalde. Snel, op naar de WC. Heerlijk de urine lucht in. Was het een hurktoilet. Pfff dat is een hele kust om in een super onstabiele omgeving recht in de pot te plassen. De eerste keer ging dan ook niet goed en voelde het fijn over mijn voet heen druppelen. Heel fijn ..... Tussendoor kwam de steward de bedden uitklappen en opmaken en denken dat we dat zelf moesten doen en het lukte me niet om uit te vinden hoe. Hij had een soort van sleutel om dingen uit te klappen en los te maken dus zelf hadden we het niet kunnen doen:-) Eenmaal in bed met de gordijntjes dicht was het echt super confortabel. Met mijn westerse maatstaven paste het goed en kon ik zelfs lang uit liggen.
Waarom gaat bijna idereen met de nachtbus terwijl dit zo confortabel is. Aan de prijzen ligt het niet.
Ik heb wel verhalen gehoort dat westerlingen s nachts wakker werden en dat er mensen het gordijn aan de kant hadden geschoven en aan het staren waren; gewoon om te kijken hoe een westerling slaapt. De verhalen over de nachtbussen zijn ook niet altijd fijn. Net hoorde ik van een meisje dat de buschauffeur met een zaklamp in de mond over de grond kroop om in de tassen te snuffelen en geld en apaters te jatten. Ik denk dat alle geluksflesjs/bedeltjes/hangers werken want bij mij is het altijd goed gegaan;-)
Om 6 u s ochtends kwam de trein aan op het treinstation, de taxi gepakt naar Koasan road, ontbeten en gelopen naar het hostel waar ik vorig maand ook verbleef. Het voelt goed om weer terug in Bangkok te zijn en in het Born Free Hostel. Het was net of Laos al mijn energie uit mij zoog.
Over deze twee weken trip zal ik in zijn volgende blog schrijven.
Wat trouwens ook heel mooi was; gisteravond ben ik met wat jongens naar de Sky bar geweest. Hier zijn scens opgenomen van de hilarische film The Hangover part 2. Een ontzettend chique en Mega duur hotel waarbij een glas champagne gauw 3000 baht kost (70 euro). Een mega mooi uitzicht over Bangkok in het donker maakt deze stad voor mij nog specialer op de 70ste verdieping waar een lift je in een no time heen brengt. Bangkok; the city of Angels.
-
29 Oktober 2013 - 09:31
Frouja:
Wat weer een heerlijk verhaal en het verhaal in de trein lijkt wel een komische film.
Zag het helemaal voor me. Lieverd, misschien dat we elkaar vandaag nog via Skype spreken en anders dan wens ik je vast een goede vliegreis. Op naar Myanmar!
Dikke kus, mama -
29 Oktober 2013 - 13:53
T. Simone:
Lieve Patricia,
Vond het heel leuk om je even gezien en gesproken te hebben via skype ook al was de verbinding niet best natuurlijk. Ben nieuwsgierig geworden naar je Laos verhaal.
Zag heel toevallig gisteren op de tv een item over Birma. Schijnt heel slecht gesteld te zijn met bereik van de mobiele telefoons enzo. Er zitten daar allemaal dames aan een tafeltje met (vaste) telefoons zodat je daar kunt bellen als je met je mobiel geen bereik hebt.
Op naar je volgende avontuur, hou ons op de hoogte!
Dikke smok, t. Simone -
29 Oktober 2013 - 18:49
Annet :
Lieve Patries,
Wat een mooie verhalen. Mooi om te lezen dat je aan het genieten bent.
Liefs Annet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
