Kampot - Kep & Rabbit eiland!

Gelukkig voor ons ging een vriendje van onze tuk tuk chauffeur 'toevallig' naar Kampot om de tijd dat wij aankwamen in Sihanoukville en konden we met hem mee rijden. En ik moet zeggen dat dit de allereerste veilige rit voelde en dat deze meneer aardig netjes reed.
Eenmaal aangekomen in Kampot lieten we ons rondrijden door meneer tuk tuk opzoek naar een hostel. Deze was snel gevonden. Perfect gelegen in het stille, rustige, vreedzame centrum bij de rivier. Cambodja is een Franse kolonie geweest. In Kampot is dit terug te zien aan de bouwstijl. Prachtige oude architectuur.

Net buiten Kampot ligt Bokor Nationaalpark. Het duurt een eeuwigheid om de berg op te rijden maar eenmaal bovenis het uitzicht prachtig. Een uitzicht over het prachtige groene landschap, Kampot, de zee, de eilanden en zelfs Phi Quoc Island (dit is Vietnam). De bezienswaardigheid op Bokor zelf vind ik personlijk geen dagtoer waard en was bij dat we eigen vervoer hadden geregeld. Er is een watervalletje, oude verlaten kerken en grote huizen uit de koloniale tijd welke wel interessant zijn om te bezoeken en een meeeega groot, gloednieuw, onbetaalbaar casino waar geen kip komt.

De tweede dag zijn we een dagje naar Kep geweest. In een halfuurtje bracht een tuk tuk ons naar het rustige kustplaatsje Kep. De wegen waren het merendeel (nog) niet geasfalteerd en zo stovfig dat de chauffeur ons mondkapjes gekocht. Echt Asian style.
Deze zondag waren hele families op pad. Bezoekjes brengen het strand en het eten van de beroemde 'Kep krab' in een soort van restaurants die alleen maar uit hangmatten bestonden. Heel vervelend allemaal :p. De meiden hebben de krab geprobeerd. Ik vond rijst met groenten wel goed genoeg.

Helaas vertrok Amelie de volgende dag richting Vietnam. We hebben afgesproken om elkaar met kerst proberen op te zoeken. Alejandra, Suzanne en ik hebben de omgeving van Kampot verkend op de fiets. Tot nu toe is een van mijn reisdoelen nog steeds behaald; minimaal een keer fietsen in het bezochte land. Veel mensen (uit de andere landen) vinden dat iets typisch Nederlands. 'S avonds een 'privé sunsetcruise' gedaan zonder zonsondergang. Was veel te bewolkt. Nu we toch onder Franse invloed waren namen we maar een flesje wijn en wat kaas mee aanboord. Gezellige laatste avond.

De volgende ochtend werd ik alleen wakker en had ik weer een hele dorm voor mij alleen. Borring-_-. Omdat ik had ingecalculeerd een week in Sihanoukville te blijven had ik mijn Visa voor Vietnam op 10 decemer gezet. Nu moest ik dus nog 6 dagen wachten aangezien Sihanoukville anders uitpakte. Ik wilde ook niet te ver van Kampot afgaan aangezien Ha Tien, de grensovergang, maar op een uurtje afstand rijden was. Hoewel het ook wel lekker was om een paar dagen alleen te zijn was ik toch blij om Tuador tegen te komen (we hebben elkaar 3 minuten in Kalaw, Mayanmar gesproken). Hij was mijn buurman op Rabbit Eiland voor een dag.

Rabbit Island is een klein eilandje op 25 minuten afstand varen van Kep. 9 dagen Kampot was erg veel en had het idee om de rest van van de tijd op het eiland te blijven. Hoe perfect het ook bijna was na twee nachten was het echt meer dan genoeg. Ik had zo een beetje een prive eiland met een bamboo bungalow aan het strand. Palmbomen, hangmatten, mooie natuur, aardige locals....
Er was een driedaags festival in Kep waar ik 's avonds met de locals heen ging. In het pikke donker (Generators gaan om 22.00 uur uit) onder de heldere sterrenhemel op naar de overkant. Hoe aardig deze mensen ook waren hoe ontzettend alleen ik mij voelde maar, ik was niet ongelukkig. In tegendeel.
Weer terug naar Kampot waar ik de laatste twee dagen Tuador weer tegenkwam.

Mijn laatste dag in Cambodja was absoluut een van de beste tijdens mijn verblijf in dit prachtige land. Voor het eerst van mijn leven heb ik een scooter gehuurd en gereden. Ben gepromoveerd van electrische fiets naar 'motorbike'. Bij het benzinestation ben ik gigantisch onderuit gegaan. Snap nog steeds niet hoe het kan dat ik er alleen maar wat schaafwonden aan over heb gehouden. Geen kapotte spiegel die eruit vloog en er zo weer ingelicht kon worden, geen kapotte broek. Na een dag door de rijstvelden te hebben getoerd, met locals te hebben gevist (in het water tussen al die vissen, ieeeuw) die we tegenkwamen omdat we blijkbaar helemaal de verkeerde kant op waren gereden, belandde we uiteindelijk bij locals thuis. Ver van de bewoonde wered in de rijstvelden. Na deze smalle en blubberige zandpaden te hebben gereden en na vast gezeten te hebben in het rijstveld zijn we nu toch wel echt ' advanced'' drivers. Ook hier hebben de mensen niks materialistisch maar zijn gelukkig. En ze kunnen zichzelf redden in levensonderhoud. We hebben geholpen in de rijstvelden en in palmbomen geprobeerd te klimmen om de cocosnoten eruit te halen om de melk te drinken en het vlees te eten.
Een maand Cambodja is omgevlogen. Een arm maar rijk land waar ik veel heb mogen leren waar geen school tegenop kan.
Morgen is het tien december. Ik kan niet wacten en voel mij net een klein kind dat niet van slapen omdat het de volgede dag op vakantie gaat; morgen eindelijk richting Ho Chi Minh City, Vietnam!!!!!!! Heerlijk!