Ho Chi Minh City!!!

Half tien in de ochtend. Na een maand Cambodja was het tijd om verder te gaan. Nieuw land, nieuwe geschiedenis, nieuw cultuur, nieuwe steden, nieuwe mensen, nieuwe currency. JOEPIE!
In een uurtje bracht de bus ons naar Ha Tien, de grensovergang. Een grote bouwval met casino s zoals 'Ha Tien Vegas'. Casino’s in Vietnam zijn verboden dus mensen gaan net de grens over en hebben daar de vrijheid om te gokken.
In eerste instantie wilde ik helemaal in het zuiden van Vietnam beginnen op het eiland Phu Quoq en vervolgens door de Mekon Delta omhoog naar Ho Chi Minh, het voormalige Saigon. Uiteindelijk besloot ik gelijk naar Ho Chi Minh stad (HCMC) te gaan opzoek naar gezelligheid, drukte én nieuwe mensen aangezien de laatste dagen rustig waren zonder mensen. De buschauffeur checkte voor de zekerheid of iedereen zijn visa had. Eenmaal bij de grens ging het heel snel. Net of de douane het niks kon schelen. We gaven onze paspoorten af en ze hoefden ons niet eens te zien. Onze temperatuur werd gemeten dmv een apparaatje wat op onze huid werd gezet waar we 1USD voor moesten betalen. Wij denken dat het dikke onzin was en het apparaatje het niet eens deed. Na onze paspoorten terug te hebben gekregen liepen we 'door de poort' de grens over. Ik had gehoopt dat er pinautomaten zouden zijn want ik had geen dollars voor de Vietnamese Dong gewisseld. Deze waren er niet. Tijdens de 8 uur durende busrit naar HCMC was er koppel dat hetzelfde hostel als mij geboekt had. Zij hadden geld gewisseld met èèn van de locals in de bus en schoten het avondeten en de taxi voor. Erg aardig! Ik was zo blij dat ze toevallig naar hetzelfde hostel gingen want ik was een beetje zenuwachtig. Grote stad, geen idee waar je heen moet, motortaxis die als op je assen...
We bleken bij een ander busstation te stoppen dan verwacht. Deze was ver buiten het centrum. Een metertaxi bracht ons naar My My Arthouse, een gezellig hostel met een geweldig overduidelijke homo als gastheer vol met humor. Inmiddels was het tien uur. Terwijl het nachtleven in HCMC backpackers area volop in gang was, was het tijd voor mij om te slapen. Morgenochtend op ontdekkingsreis!


Communistisch Vietnam

De volgende ochtend om 8 uur liep ik alle 102 de treden af naar beneden. Hartstikke leuke mensen in de dorm alleen gingen ze deze allemaal weg. Na een ontbijt in het hostel en het boeken van twee toers ben ik op pad gegaan. Ik ga liever zelf op pad maar vooral in Vietnam, kan je een aantal dingen moeilijk zelf doen. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Al-die-scooters, kerstbomen, kerstversiering én kerstmuziek. Toch had ik hier niet echt een kerstgevoel bij omdat dit puur gedaan wordt om toeristen aan te trekken, voor de commercie dus. Wat ik zo heerlijk vind is dat deze, op twee na grootste stad, vol is met positieve, levendige 'vibes'. Van sommige mensen hoorde ik dat ze Vietnam na twee weken verlieten omdat ze de mensen zo onaardig vonden. Nou, ik weet niet waar ze het over hebben. Mijn eerste ervaringen zijn heel anders. Als ik iets vroeg, en ook al spraken ze geen Engels, ik werd altijd met een glimlach geholpen. Iemand ging zelfs naar een café om voor mij te googelen waar het oorlogsmuseum was en hoe ik daar kon komen. Tijdens mijn wandeling kwam ik in contact met een jongen. Samen hebben we van alles in de stad bezocht. Het super grote oude postkantoor, de 'notredame', het oorlogsmuseum waarin van alles werd laten zien over de oorlog tussen noord en zuid Vietnam eind jaren 60, bunkers en gevechtsvoertuigen, mooie parken.....De mensen hier praten niet over politiek. Je kunt ze van alles vragen zolang het maar niet over politiek gaat. Ik heb mij dagen lang afgevraagd waarom totdat een Vietnamese man vertelde dat de mensen bang zijn om over politiek te praten. Ze hebben geen recht op vrije meningsuiting als het gaat om politiek. Als ze een 'verkeert ' woord zeggen en het wordt opgemerkt door een spion of door andere mensen die je verraden kunnen ze de gevangenis ingaan. En heb ik eindelijk antwoord op mijn vraag of Ho Chi Minh een goede man was voor het volk of niet waarop ik als antwoord kreeg dat hij goed was voor Noord Vietnam (hij was de president van Noord Vietnam) en dat hij slecht was voor Zuid Vietnam.

Chu Chi Tunnels
"Het tunnelcomplex van Củ Chi is een immens netwerk van ondergrondse tunnels in het district Củ Chi van Ho Chi Minhstad, Vietnam. Het complex is onderdeel van een nog groter tunnelnetwerk dat vrijwel onder het gehele land doorloopt. De tunnels waren de locatie van verschillende militaire campagnes tijdens de Vietnamoorlog."

Een dagtour bracht mij in een paar uur rijden vlakbij de grens met Phnom Penh, Cambodja, om een mis van 20 minuten bij te wonen in de grootste tempel van Vietnam. Nou, het lekker wel een circus. Zoals papa zou zeggen; wat een poppenkast!
We werden geïntroduceerd in een nieuw geloof genaamd; 'Cao Dai'. Met tweemiljoen volgelingen staat het in de top 3 van verschillende religies die in Vietnam te vinden zijn. Meer dan 60% heeft geen religie. Volgens de gids valt dit te weiden aan het communistme. De kleur van het gewaad bepaald de rang. Zowel mannen als vrouwen beginnen in wit. Vrouwen blijven hun gehele leven lang wit dragen. Mannen 'promoveren' in de kleuren geel, rood en blauw. Iedereen baalde een beetje eerlijk gezegd. Het was zo ver rijden voor maar 20 minutjes kijken (wat na 5 minuten eigenlijk al wel genoeg was). Vanaf hier was het twee uur rijden naar de tunnels. Ongelofelijk wat zich hier, in Vietnam, heeft afgespeeld eind jaren 60. De oorlog tussen noord en zuid heeft het gehele land verwoest. De VS bombarderen zuid Vietnam maar de Vietnamesen waren bepaald niet achterlijk. De Tunnels, de boobytraps én andere slimme foefjes voor de US army waren niet mis. Zelf hebben we ervaren hoe eng, donker en benauwd het moet zijn geweest om 4 tot 12 meter onder de grond te leven.
‘S avonds gegeten met Maik en Jordan die ook met deze tour mee waren. Vanaf deze avond had ik een reismaatje richting het noorden; de Canadese 'i hate eggs' Jordan.


https://www.facebook.com/patricia.degroot.37/media_set?set=a.10201488056976408.1073741836.1025615668&type=1 (fotos)